“რუსეთი ნამდვილად აწარმოებს ტოტალურ ომს ჩვენი ევროპული ღირებულებების წინააღმდეგ. სწორედ ამიტომ არის ასე რთული იმის მიღება, რომ ეს მხოლოდ კულტურაა. ჩვენ ისინი უნდა გამოვრიცხოთ ისეთი კონტექსტებიდან, როგორიცაა ვენეციის ბიენალე”,_ ამის შესახებ საქართველოს მეხუთე პრეზიდენტმა სალომე ზურაბიშვილმა la republica-სთან ინტერვიუში განაცხადა.
ინტერვიუში სალომე ზურაბიშვილი მკაცრად აკრიტიკებს ვენეციის ბიენალეზე რუსული პავილიონის აღდგენის გადაწყვეტილებას და მას „პოლიტიკურ არჩევანს“ უწოდებს. ის აღნიშნავს, რომ რუსეთი კულტურას იყენებს როგორც ომის ინსტრუმენტს.
სალომე ზურაბიშვილის განცხადებით, ზოგჯერ კულტურა შეიძლება გაიმიჯნოს პოლიტიკური პასუხისმგებლობისგან, მაგრამ რუსეთის შემთხვევაში ეს შეუძლებელია. რუსეთი იყენებდა და კვლავაც იყენებს კულტურას, როგორც ომის იარაღს, ისევე როგორც ამას საბჭოთა კავშირის დროს აკეთებდა.
_ რას გულისხმობთ ომის იარაღში?
_ ჩვენ ამას ყველგან ვხედავთ: პროპაგანდა, იდეოლოგია, რასაც ჩვენ „რბილ ძალას“ ვუწოდებთ, მაგრამ ის აღარ არის ნამდვილად „რბილი“. თემებით მანიპულირება, კიბერმანიპულაციები — ეს ყველაფერი იმ „რბილი ძალის“ ნაწილია, რომელსაც რუსეთი იყენებს. და ეს ნამდვილად არის ტოტალური ომი ჩვენი ევროპული ღირებულებების წინააღმდეგ. სწორედ ამიტომ არის ასე რთული იმის მიღება, რომ ეს მხოლოდ კულტურაა. ჩვენ ისინი უნდა გამოვრიცხოთ ისეთი კონტექსტებიდან, როგორიცაა ვენეციის ბიენალე,_ ამბობს ზურაბიშვილი.
_ ღონისძიების ორგანიზატორი, პიერანჯელო ბუტაფუოკო, იცავს რუსული პავილიონის არსებობას და ამბობს, რომ ბიენალე „არ არის ტრიბუნალი“ და მან არ უნდა განახორციელოს „პრევენციული გამორიცხვა“.
_ პავილიონი 2022 წელს შეჩერებული იყო, ამიტომ მისი ხელახალი გახსნა პოლიტიკური გადაწყვეტილებაა. ამის დაშვება მაშინ, როდესაც ომი მწვავდება, როდესაც რუსეთი ევროპულ ქვეყნებსა და კიევში საელჩოებს ემუქრება, ნიშნავს იმის აღიარებას, რომ კრემლს შეუძლია აწარმოოს თავისი კულტურული პროპაგანდა პირდაპირ ვენეციის შუაგულში, ევროპული კულტურის გულში. ჩემთვის ეს პარადოქსია“.
_ რა პასუხისმგებლობას აკისრებთ იტალიის მთავრობას?
_ როგორც ვთქვი, ეს იყო პოლიტიკური არჩევანი, რომელიც მხოლოდ ბუტაფუოკოს მიერ ვერ იქნებოდა მიღებული. ამას უნდა ჰქონოდა იტალიის მთავრობის თანხმობა, მიუხედავად იმისა, რომ ევროკავშირის 22 თუ 23 ქვეყანა რუსული პავილიონის არსებობის წინააღმდეგი იყო. ამის მიღმა, პასუხისმგებლობაზე ვერ ვისაუბრებ და არ ვფიქრობ, რომ იტალია პრორუსული ხდება. რომის პოზიცია უკრაინის ომზე ნათელია.
_ დასავლური კულტურული ინსტიტუტები სათანადოდ ვერ აფასებენ ამ საკითხს?
_ სამწუხაროდ, დიახ. ევროპული კულტურული ინსტიტუტები ზედმეტად ბიუროკრატიულები არიან. ისინი ინერციით მიჰყვებიან თავიანთ ორგანიზაციულ წესებს, თითქოს ყველაფერი ნორმალურად იყოს. მთავარი, რაც ყველამ უნდა გაიგოს, არის ის, რომ არაფერია ნორმალური, როდესაც საქმე რუსეთს ეხება. საქართველოს ტრაგიკული გამოცდილება აჩვენებს, რომ რუსეთთან ნორმალური ურთიერთობების ქონა შეუძლებელია, მაშინაც კი, როდესაც ამის მცდელობა არსებობს. ამიტომ, ვიმეორებ, ამ შემთხვევაში კულტურა არ შეიძლება განვიხილოთ უბრალოდ როგორც ადამიანების გაერთიანების კიდევ ერთი გზა. რუსეთის ხედვით, ეს მათი გავლენის მოხდენისა და დათრგუნვის საშუალებაა.
