დროებით ოკუპირებულ ყირიმში, რუსეთის მიერ დანიშნულმა ადმინისტრაციამ გადაწყვიტა, აღარ მოახდინოს რეაგირება ყოველი დრონის გადაფრენაზე. მოხსენიებულია ყირიმელი ჩინოვნიკი ოლეგ კრიუჩკოვი, რომელმაც განმარტა, რომ თითოეულ მათგანზე სიგნალის მიცემა განგაშის ხმას დღეში 22 საათამდე გაახანგრძლივებდა.
როსტოვში, როგორც კვლევაშია აღწერილი, ოფიციალურმა პირებმა სირენებზე უარის თქმა გაამართლეს ოკუპირებულ „ლნრ“-სა და „დნრ“-ში არსებული პრაქტიკით, სადაც მოსახლეობა, გავრცელებული ინფორმაციით, განგაშის დროს გარეთ გარბის, რაც თითქოს აორმაგებს მსხვერპლის რისკს.
იაროსლავლის ოფიციალურმა პირებმა პირდაპირ განაცხადეს, რომ სირენებს პანიკის თავიდან ასაცილებლად არ რთავენ, დასძენს სამსახური. კრასნოდარის ხელისუფლებამ უარი თქვა „დრონის საფრთხის“ გათანაბრებაზე სამოქალაქო თავდაცვის განგაშთან, ხოლო რიაზანის ოლქის ოფიციალურმა პირებმა განაცხადეს, რომ ხშირი სირენები დაკარგავდნენ თავიანთ ძალას, როგორც საგანგებო სიგნალი.
შეფასების თანახმად, მოსკოვის ოლქის ქალაქ კოტელნიკის ხელისუფლება კიდევ უფრო შორს წავიდა და უარი თქვა თავშესაფრებისა და ბომბსაცავების მისამართების გამჟღავნებაზეც კი. იქაურმა ჩინოვნიკებმა მიანიშნეს, რომ მოსახლეობა ამ ინფორმაციას მხოლოდ „მობილიზაციისა და ომის დროს“ მიიღებს.
მოსკოვისა და მიმდებარე რეგიონის მაცხოვრებლები კი ჩივიან, რომ საერთოდ არ იღებენ გაფრთხილებებს ან სირენების სიგნალებს. ოფიციალურმა პირებმა სიჩუმე გაამართლეს იმით, რომ გაურკვეველ სიტუაციაში მასობრივმა შეტყობინებამ შეიძლება მეტი ზიანი მოიტანოს, ვიდრე თავად საფრთხემ, რაც გამოიწვევს პანიკას და ქაოსს. დაზვერვის დასკვნით, სირენების სიჩუმე აღარ არის ლოგისტიკური საკითხი, არამედ პოლიტიკური გადარჩენის საკითხია.
