ოთხი წლის წინ, 74 წლის ასაკში, ჩვენგან წავიდა ეროვნული მოძრაობის თვალსაჩინო წარმომადგენელი, საქართველოს დამოუკიდებლობისთვის ბრძოლის ერთგული ჯარისკაცი, პრეზიდენტ ზვიად გამსახურდიას თანამებრძოლი, წალენჯიხის ყოფილი პრეფექტი, საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი და საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე ხელმომწერი — ზურაბ გუჩუა.
ზურაბ გუჩუას სახელი მჭიდროდ უკავშირდება იმ ისტორიულ ეპოქას, როდესაც ქართველი ერი თავისუფლების გზას იკვლევდა. ის იყო იმ ადამიანთა შორის, ვინც პირადი კეთილდღეობის მიღმა, ქვეყნის ბედს და სახელმწიფოებრივ მომავალს ამჯობინებდა. მისთვის დამოუკიდებლობა მხოლოდ პოლიტიკური მიზანი არ ყოფილა — ეს იყო შინაგანი რწმენა, ცხოვრების გზა და მოქალაქეობრივი ვალი.
როგორც უზენაესი საბჭოს წევრმა და დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტის ხელმომწერმა, ზურაბ გუჩუამ თავისი ხელმოწერით დაამოწმა ისტორიული სიმართლე: საქართველო იყო, არის და იქნება დამოუკიდებელი სახელმწიფო. ეს ხელმოწერა მხოლოდ დოკუმენტზე დატანილი გვარი არ იყო — ეს იყო პასუხისმგებლობის აღება ერის წინაშე, მძიმე დროის ღირსეულად ტარება და მომავალი თაობებისთვის თავისუფლების გზის დატოვება.
წალენჯიხის პრეფექტობის პერიოდში იგი გამოირჩეოდა პრინციპულობით, სახელმწიფოებრივი აზროვნებითა და ხალხისადმი პასუხისმგებლობით. მისთვის ხელისუფლება ძალაუფლება კი არა, მსახურება იყო. სწორედ ამიტომ დარჩა მისი სახელი ადგილობრივი საზოგადოების მეხსიერებაში პატივითა და მადლიერებით.
ზურაბ გუჩუა იყო ზვიად გამსახურდიას თანამებრძოლი არა მხოლოდ პოლიტიკურ ასპარეზზე, არამედ იდეალებში — ეროვნული ღირსების, სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობისა და სამართლიანობის ერთგული. მან იცოდა, რომ თავისუფლება იოლად არ მოდის და ხშირად მსხვერპლსაც მოითხოვს, თუმცა ამ გზას არასდროს გადაუხვია.
დღეს, მისი გარდაცვალებიდან ოთხი წლის შემდეგ, კიდევ ერთხელ გვმართებს მისი ღვაწლის გახსენება და დაფასება. ასეთ ადამიანებზე დგას ქვეყნის ისტორია და მათი სახელები რჩება როგორც სინდისის, ღირსებისა და პატრიოტიზმის მაგალითი.
მარადიული ხსოვნა და საუკუნო ხსენება ზურაბ გუჩუას.
დაე, მისმა გზამ და ერთგულებამ სამშობლოს მიმართ, მომავალ თაობებს მისცეს ძალა, რწმენა და პასუხისმგებლობა საქართველოს წინაშე.
ბერდია კალანდია
