მეუფე ზენონი წმინდა მამების, იოანე ოქროპირისა და ისააკ ასურის სწავლებებზე დაყრდნობით განმარტავს, რომ ნამდვილი კავშირი მხოლოდ თავისუფლებასა და სიყვარულზე შენდება.
„ქართულ ცნობიერებასა და კულტურაში ოჯახი აღიქმებოდა როგორც სიყვარულის, მსხვერპლის, მეხსიერებისა და ადამიანური თანადგომის სულიერი კავშირი. ქრისტიანული გაგებით, ოჯახი არის ის სულიერი სივრცე, სადაც ადამიანი პირველად სწავლობს იმას, რომ ადამიანის ცხოვრება მხოლოდ საკუთარი თავისთვის არსებობა არ არის, არამედ სხვისი ტკივილის გაზიარება და ერთმანეთის სიცოცხლის მოფრთხილებაა“, — წერს მეუფე ზენონი და დასძენს, რომ „ღმერთი არავის იზიდავს ძალით, არამედ დარწმუნებითა და სიკეთით უხმობს ადამიანს“.
