ჟურნალისტი ნანუკა ჟორჟოლიანი მე-6 პენიტენციური დაწესებულების დირექტორის, შოთა ტრაპაიძის შესახებ სოციალურ ქსელში წერს და აცხადებს, რომ მის სახელს წარსულში პატიმრების მიმართ ძალადობისა და არასათანადო მოპყრობის ბრალდებები უკავშირდებოდა.
ჟორჟოლიანის განცხადებით, ტრაპაიძე მე-6 პენიტენციურ დაწესებულებაში გადაყვანამდე გლდანის მე-8 პენიტენციურ დაწესებულებაში მუშაობდა. მისი თქმით, სწორედ ამ პერიოდში ციხის ადმინისტრაციის თანამშრომლების მიმართ პატიმრების მხრიდან არაერთი ბრალდება გაჟღერდა.
ჟორჟოლიანი წერს, რომ ტრაპაიძეს პატიმრების საკნებში შეჭრაში, ფიზიკურ შეურაცხყოფასა და მათ ე.წ. „სადამსჯელო საკნებში“ უკანონოდ გადაყვანაში ადანაშაულებდნენ.
მისივე ინფორმაციით, ტრაპაიძის მიმართ ასევე არსებობდა ბრალდებები ე.წ. „კრიმინალურ ავტორიტეტებთან“ გარიგებისა და კონკრეტული პატიმრებისთვის პრივილეგიების მინიჭების შესახებ.
ჟორჟოლიანი პოსტში რამდენიმე პატიმრის შემთხვევასაც იხსენებს. მისი თქმით, პატიმარი გიორგი ოქროპირიძე, როდესაც ტრაპაიძე გლდანის დაწესებულებაში მუშაობდა, ციხის ადმინისტრაციას სისტემატურ იძულებასა და არაადამიანურ მოპყრობაში ადანაშაულებდა.
ჟორჟოლიანის განცხადებით, პატიმარი ილია შანშაშვილი კი ტრაპაიძეს კარცერში ხანგრძლივად, უკანონოდ და მძიმე პირობებში ჩაკეტვასა და ფიზიკურ ძალადობაში ადანაშაულებდა.
ჟურნალისტი ასევე წერს მალხაზ ბაბუაძის შემთხვევაზე, რომელიც სასჯელს მე-6 პენიტენციურ დაწესებულებაში იხდიდა. მისი ოჯახის განცხადებების მიხედვით, ბაბუაძემ დაწესებულებაში არსებული მძიმე პირობების გამო თვითდაზიანება მიიყენა, რასაც ოჯახი ტრაპაიძის მხრიდან სავარაუდო არასათანადო მოპყრობას უკავშირებდა.
ნანუკა ჟორჟოლიანი ასევე ეხმაურება გიორგი დავითაძის საქმეს, რომლის შესახებაც ბოლო პერიოდში პატიმარმა განაცხადა, რომ მე-6 პენიტენციურ დაწესებულებაში მასზე სექსუალურად იძალადეს. დავითაძის ბრალდებებს პენიტენციური სამსახური არ ეთანხმება და მის მიერ გავრცელებული ვიდეომასალით პატიმრის განცხადებების უარყოფას ცდილობს.
ჟორჟოლიანი აღნიშნულ შემთხვევებს შოთა ტრაპაიძის საქმიანობას უკავშირებს და წერს: „დღეს უკვე მის ბადრაგს გაუპატიურებაში ადანაშაულებენ და რამე კითხვები არის კიდევ?“
აღსანიშნავია, რომ ზემოხსენებული ბრალდებების ნაწილი პატიმრებისა და მათი ოჯახის წევრების განცხადებებს ეფუძნება. მათი ნამდვილობისა და შესაძლო სამართლებრივი პასუხისმგებლობის საკითხი შესაბამისი გამოძიების ფარგლებში უნდა დადგინდეს.
