მზად ვარ აზერბაიჯანთან მოლაპარაკებების პროცესში ჩავერთო

თაიმერი timer.ge
ავტ.: თაიმერი timer.ge მაისი 28, 2019 11:13

მზად ვარ აზერბაიჯანთან მოლაპარაკებების პროცესში ჩავერთო

ამ მთავრობის პირობებშიც კი მზად ვარ აზერბაიჯანთან მოლაპარაკებების პროცესში ჩავერთო – ამის შესახებ საქართველოს ყოფილმა პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა თქვა.

“დავით გარეჯის საკითხიც და ყველა სხვა საკითხიც ძალიან მალე მოგვარდება ნორმალური ხელისუფლების პირობებში. ახლა ერთადერთი გამოსავალი არის სწრაფი მოლაპარაკებები. მე მზად ვარ, თავად ჩავერთო მოლაპარაკებებში, რადგან მაქვს ჩემი კავშირები აზერბაიჯანში. მიუხედავად იმისა, რომ ივანიშვილის ჩვეულებრივი შნირების მთავრობაა, მზად ვარ, გარეჯის თემაზე მოლაპარაკებებში ვიყო შუამავალი მონაწილე და გადავწყვიტო ეს საკითხი ჩემი თანამდებობის არქონის პირობებშიც კი, რადგან ესენი არაფრის გადამწყვეტები არ არიან. აქ უნდა მოხდეს ფუნდამენტური მოლაპარაკებები, ორივე მხარემ უნდა გაითვალისწინოს ერთმანეთის ინტერესები, რადგან საბოლოო ჯამში ეს არის ხალხებს შორის ურთიერთობა, რომელიც არ უნდა დაზარალდეს. ივანიშვილები მოდიან და აუცილებლად წავლენ, ქართველი და აზერბაიჯანელი ხალხი რჩება. ესენი არიან ძმური, ახლო ერები, ეს არაერთხელ დაამტკიცეს, მათ შორის, უახლეს ისტორიაში. აზერბაიჯანი არის ქვეყანა, რომელმაც 2005 წელს გადაგვარჩინა გაყივნას, სიცივეს, გათიშა თავისი მოსახლეობის 60%-ხე მეტი, რათა საქართველოსთვის მიეცა დენი და სითბო. აზერბაიჯანი არის ქვეყანა, რომელიც დაგვეხმარა 2008 წელს. მე მზად ვარ, ახლა ჯერი საქართველოს მთავრობაზეა”,- ამბობს სააკაშვილი.

 

მე მზად ვარ განვახორციელო დიპლომატიური მისია და შუამავალი ვიყო საქართველოს და აზერბაიჯანელებს შორის მოლაპარაკებებში გარეჯის საკითხზე რათა საბოლოოდ მოლაპარაკებების გზით მოგვარდეს ეს ჩვენთვის უმნიშვნელოვანესი საკითხი.——————„თქვენ ხედავთ, რა მგზნებარე რიტორიკა მიდის და რა შეშფოთებულია ხალხი დავით-გარეჯის, ჩვენი ისტორიული ძეგლის და ძალიან მნიშვნელოვანი სამონასტრო კომპლექსის ირგვლივ განვითარებულ მოვლენებზე.სწორადაა ეს ხალხი შეშფოთებული და ძალიან კარგად მესმის თითოეული მათგანის გრძნობები, რადგან მეც ზუსტად ასეთივე გრძნობები მაქვს.მე მინდა გითხრათ, რომ ეს ყველაფერი, რაც ხდება, უნდა დავინახოთ კონტექსტში და მინდა თითოეულმა ვკითხოთ საკუთარ თავს – მიხეილ სააკაშვილის დროს, შესაძლებელი იყო თუ არა, ასეთი რამ განვითარებულიყო ქვეყანაში? ახლა, ვინც ყველაზე მეტს ყვირის – მივუვარდეთ, ჩავუვარდეთ, ლამის ბაქომდე ჩავიდეთ.. ჩემს დროს იყო ეს შესაძლებელი?.. რა თქმა უნდა, არა!.. და რატომ არ იყო იცით შესაძლებელი? – ძალიან მარტივი მიზეზების გამო:ჯერ ერთი – საქართველოს ჰყავს არაფორმალური მმართველი, რომელიც ცდილობს, ფეხები შეიწმინდოს საკუთარ ხალხზე და ხშირ შემთხვევაში ამას ახერხებს. როდესაც შენ თვითონ გყავს მთავრობა, რომელიც პატივს არ სცემს საკუთარ ხალხს, როგორ შეიძლება მოსთხოვო სხვას, რომ პატივი გცენ შენ?..მეორე – ძალიან სპეციფიური ქვეყანაა ჩვენი მეზობელი. როდესაც მე ვიყავი ქვეყნის პრეზიდენტი და იყო ჩემი მთავრობა, აზერბაიჯანთან გვქონდა ძმური, ახლო, ძალიან მჭიდრო თანამშრომლობა და ურთიერთობები.. და იცით რატომ? – იმიტომ, რომ არასდროს არაფერს არ ვთხოვდით საკუთარი ჯიბისთვის და ყველაფერს ვითხოვდით ჩვენი ხალხისთვის.ივანიშვილს ისინი საერთოდ პატივს არ სცემენ, საქართველოს მთავრობას საერთოდ არაფრად არ აგდებენ, იმიტომ, რომ თვითონ ივანიშვილი არ აგდებს არაფრად საქართველოს ინსტიტუტებს, პრეზიდენტად დაასახელა ადამიანი, რომელიც საერთოდ არავინ არ არის, თავადაც იცით, მე რა მოგიყვეთ, რას წარმოადგენს „მადამ გაუგებრობა", პრემიერ-მინისტრად გვყავს ადამიანი, რომელმაც საქართველოს რკინიგზა მილიარდ დოლარიანი მოგებიდან მიიყვანა 300 მილიონ დოლარიან ზარალამადე, და ეს აზერბაიჯანელებმა კარგად იციან, რადგან აქვთ ურთიერთობები საქართველოს რკინიგზასთან და ისინი იხდიან იქ ფულს.. და რაც მთავარია – უჩა მამაცაშვილი და ივანიშვილი ყველაფერზე ფულს სთხოვენ აზერბაიჯანელებს, სთხოვენ ე.წ. „ატკატს" საკუთარი ჯიბისთვის. მე ეს ვიცი ჭორების დონეზე კი არა, ძალიან კარგად ინფორმირებული ჩართული წყაროებიდან. და როდესაც შენ მეზობელს სთხოვ ფულს ჯიბისთვის, მერე აღარ უნდა გაგიკვირდეს, რომ ის მეზობელი, ყველაფერს იმას გააკეთებს, რაც მოეხასიათება და არაფრად ჩააგდებს შენს ინტერესებს.ეს არის ახსნა და არაფერი სხვა, მეგობრებო!კიდევ ერთხელ დავფიქრდეთ, რატომ არ გვქონდა ადრე აზერბაიჯანთან ასეთი პრობლემები და რატომ გაგვიჩნდა ახლა?.. რა შეიცვალა?..აზერბაიჯანში რამე შეიცვალა? – არა!.. იგივე პრეზიდენტია და იგივე მთავრობა. სად შეიცვალა? – საქართველოში. ესე იგი გასაღები უნდა ვეძებოთ საქართველოს ცვლილებეში, რომ იგი ისევ გახდეს ქვეყანა, რომელსაც პატივს სცემენ!რუსები, თურქები, აზერბაიჯანელები იკრიბებიან სადღაც და ისე, რომ საერთოდ აღარ აინტერესებთ ჩვენი აზრი, პირდაპირ წყვეტენ ჩვენს ტერიტორიაზე გამავალი რკინიგზის ამბავს, ახალქალაქ – ყარსს ვგულისხმობ. უფრო მეტიც, ახალქალაქში ჩვენ ვაშენებდით მსოფლიოში ერთ-ერთ ყველაზე ლამაზ და მაგარ სადგურს, ახლა კი თურქები აპირებენ, რომ ამ სადგურის ფუნქცია (ვაგონების გამოცვლა რელსებზე) საერთოდ თურქეთში გადაიტანონ, იმიტომ, რომ საქართველო აღარ არის მოთამაშე, საქართველო, რომელიც იყო ნომერ პირველი რეფორმატორი, შესაშური მთელი რეგიონისთვის, რადგან ჩვენ ვქმნიდით სტანდარტებს არა მხოლოდ კავკასიაში, არამედ მთელ ევრაზიაში, ახლა გახდა ჩვეულებრივი, ჩამორჩენილი, მეათეხარისხოვანი ქვეყანა, რომელიც სახელმწიფოც კი აღარ იქნება მალე.და ჩვენ გვინდა ვთქვათ, რომ ამ ყველაფრის გასაღები ბაქოშია და არა თბილისში??..ბაქომ დაგვისვა ივანიშვილი?.. ბაქომ ჩამოგვიშალა ეკონომიკა?.. ბაქომ შექმნა საქართველოში ასეთი კორუფცია?..გარეჯის საკითხიც და ყველა სხვა საკითხიც ძალიან სწრაფად მოგვარდება ნორმალური ხელისუფლების პირობებში.ახლა ერთადერთი გამოსავალი არის სწრაფი მოლაპარაკებები. მე მზად ვარ, თვითონ ჩავერთო ამ მოლაპარაკებებში, ამ მთავრობის პირობებშიც კი მზად ვარ ჩავერთო მოლაპარაკებებში, იმიტომ, რომ მე მაქვს ჩემი კავშირები აზერბაიჯანთან. მიუხედავად იმისა, რომ ივანიშვილის ჩვეულებრივი „შნირების" მთავრობაა, მაინც მზად ვარ გარეჯის თემაზე მოლაპარაკებებში ვიყო შუამავალი, მონაწილე და გადავწყვიტო ეს საკითხი, ჩემი თანამდებობის არქონის პირობებშიც კი.ესენი არაფრის გადამწყვეტები არ არიან. აქ უნდა მოხდეს ფუნდამენტური მოლაპარაკებები, ორივე მხარემ უნდა გაითვალისწინოს ერთმანეთის ინტერესები, იმიტომ, რომ საბოლოო ჯამში, ეს არის ხალხებს შორის ურთიერთობა, რომელიც არ უნდა დაზარალდეს.ივანიშვილები მოდიან და აუცილებლად წავლენ, ქართველი და აზერბაიჯანელი ხალხი რჩება! და ისინი არიან ძმური, ძალიან ახლო ერები! ეს არაერთხელ დაამტკიცეს მათ, მათ შორის, უახლეს ისტორიებში.მე კიდევ ბოლომდე არ მითქვამს, რამდენჯერ დაგვეხმარა აზერბაიჯანი. მათ შორის, მაგალითად 2008 წელს.. არის რაღაცეები, რისი მოყოლაც დღესაც არ შეიძლება. აზერბაიჯანი არის ქვეყანა, რომელმაც 2005-ში გადაგვარჩინა გაყინვას და სიცივეს. აზერბაიჯანმა მაშინ გათიშა საკუთარი მოსახლეობის 60%-ზე მეტი, რათა საქართველოსთვის მიეცა დენი და სითბო. აზერბაიჯანი არის ქვეყანა, რომელიც ძალიან მაგრად დაგვეხმარა 2008-ში. როგორ შეიძლება ასეთ ქვეყანასთან ურთიერთობების ამ დონემდე მიყვანა?!მე მაზდ ვარ!ახლა ჯერი საქართველოს მთავრობაზეა".მიხეილ სააკაშვილი28.05.2019

Zveřejnil(a) Mikheil Saakashvili dne Pondělí 27. května 2019

 

აზერბაიჯანელმა მესაზღვრეებმა დავით გარეჯის სამონასტრო კომპლექსის უდაბნოს მონასტერთან მისასვლელი ბილიკი აპრილშიც გადაკეტეს. სასულიერო პირები და სტუმრები მონასტრამდე მისვლას ვერ ახერხებდნენ. აზერბაიჯანელი მესაზღვრეებმა უდაბნოს მისასვლელი ბილიკების მოწყობაც დაიწყეს. 26 აპრილს უდაბნოს მონასტერთან მისასვლელი გზა გაიხსნა. ჩიჩხიტურის ციხის მიმდებარედ გზის გაყვანის შესახებ ინფორმაცია კი 24 მაისს გავრცელდა.

25 მაისს საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილემ, ლაშა დარსალიამ თქვა, რომ დავით გარეჯის სამონასტრო კომპლექსის ტერიტორიაზე, სადაც საინჟინრო სამუშაოები მიმდინარეობს, აზერბაიჯანის მხარის მიერ არის კონტროლირებადი. სამინისტროს ცნობით, აზერბაიჯანულ მხარესთან მოლაპარაკების შედეგად მხარეები შეთანხმდნენ, რომ ექსპერტებთან ერთად ადგილზე დაათვალიერონ შეუთანხმებელი მონაკვეთები.

27 მაისს საქართველოს პატრიარქმა განცხადება გაავრცელა და ყველა მხარეს სიმშვიდისკენ მოუწოდა. მისივე თქმით, “აზერბაიჯანს და საქართველოს შორის პრობლემების შექმნა სხვა ძალას სურს”.

საქართველოსა და აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, ოფიციალურად სახელმწიფო საზღვრის ნაწილია განსაზღვრული – სულ 446 კილომეტრიანი ზოლის 294 კილომეტრი.

გადაუწყვეტად რჩება საზღვრის ის ნაწილი, რომელიც დავით გარეჯის სამონასტრო კომპლექსზე გადის.

1921 წელს, როცა აქ საზღვარი გაივლო, ქართველმა ბოლშევიკებმა აზერბაიჯანს ქვემო ყარაის ველი დაუთმეს. სწორედ ამ დროს აღმოჩნდა დავით გარეჯის სამონასტრო კომპლექსის 16 მონასტრიდან 3 აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე – ბერთუბანი, ჩიჩხიტური და უდაბნო.

საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ მხარეების დროებითი შეთანხმების საფუძველზე, პირობითი საზღვარი გავლებული იქნა ისე, რომ სამონასტრო კომპლექსის ყოველდღიური ცხოვრება არ შეცვლილა.

დავით გარეჯის სამონასტრო კომპლექსის ამ ნაწილთან მისასვლელი გზა აზერბაიჯანელმა მესაზღვრეებმა 2012 წლის მაისშიც გადაკეტეს, მაშინ მთელი 2 კვირით. 2012 წლის 20 მაისს ჩიკაგოში საქართველოსა და აზერბაიჯანის პრეზიდენტებს შორის გამართული შეხვედრის შემდეგ, მხარეები სადავო მონაკვეთზე სტატუს კვოს აღდგენაზე შეთანხმდნენ და აზერბაიჯანულმა მხარემ დავით გარეჯში გადაადგილებაზე დაწესებული შეზღუდვა მოხსნა.

უფრო ვრცლად იმის შესახებ, თუ რა პროცესები მიმდინარეობს დავით გარეჯში, წაიკითხეთ აქ.

თაიმერი timer.ge
ავტ.: თაიმერი timer.ge მაისი 28, 2019 11:13

გამოკითხვა

ამჟამად არცერთი გამოკითხვა არ მიმდინარეობს.

Google სტატისტიკა


7,597
ვიზიტორი
დღეში
Powered By Google Analytics